Mens&Ruimte

Vorige week zondag op 20 maart stond ik met MyFengShui (www.myfengshui.nl) op de Onkruidbeurs in Houten. Zondagochtend om 8 uur reed ik in het zonnetje over de A1 en ineens merkte ik dat ik de zin ‘Are we human, or are we dancer’ (luister) aan het meezingen was. Ineens landde de betekenis van die zin en ik besloot dat het eigenlijk wel mooi was om het leven als een dans te zien. Dit was de energie waarmee ik de beursdag begon en ik heb die dag gedanst. Het was keihard werken, maar het voelde als een intensieve dans op een paar vierkante meter beursvloer. 

Aan het eind van de dag reed ik vol met nieuwe energie, maar op dat moment doodmoe weer naar huis. In gedachten kwamen alle verhalen en gezichten weer voorbij. ‘Ik bewaar echt al twintig jaar een klein stukje schattig cadeaupapier voor een babycadeautje. Maar ja, iedereen die ik ken is die fase wel voorbij.’ Of  ‘Als je op mijn leeftijd nog gaat backpacken dan pas je er niet meer tussen, dus ik moet me nu toch maar eens gaan settelen.’ Of de vrouw die me zo raakte omdat ze sprekend op mijn oma leek, maar ze schilderde graag naakten en dat zag ik mijn oma nog niet doen, haha! Ik adviseerde haar om de slaapkamer en het atelier van plek te laten ruilen en ik denk dat ze dat gaat doen.

Hoeveel mensen zullen er afgelopen week aan het herinrichten zijn geslagen na een bezoekje aan onze stand? Eén vrouw zal deze week wel een vogelhuisje aanschaffen voor een specifieke plek in haar tuin. Een andere vrouw gaat zitten azen op de slaapkamer van haar dochter die bijna uit huis gaat, omdat zij zich er waarschijnlijk erg prettig zal voelen. Oh ja, één vrouw heeft zich de maandag na de beurs vast in het groen gestoken om het conflict met haar baas wat te verzachten. Wedden dat ze nu plantjes op haar bureau heeft staan! Weer een andere vrouw adviseerde ik om haar emoties op te schrijven en specifiek in haar geval het misschien zelfs uit te brengen. Wat bleek, ze overwoog dat ook! Wat zou het gaaf zijn als dat zou lukken. Of die vrouw die de cursus stemexpressie had afgezegd, net nu ze mij hoorde zeggen dat ze haar stem zou kunnen gebruiken om haar emoties te uiten. ‘Toch eens kijken of ik me nog kan aanmelden’, zei de vrouw.

Wat een indrukken, wat een verhalen en wat een adviezen. Wat vreemd om te bedenken dat je zoveel mensen aan het werk zet na zo’n dag. Wat ongelofelijk stimulerend om te merken dat je mensen ook echt kunt helpen en dat ik praktisch altijd ergens een spijker op z’n kop kon slaan. Wat ik me nu wel afvraag is of ik eigenlijk wel mannen heb gezien op de beurs. Ik kan me geen mannelijke bezoeker herinneren. Waarom is persoonlijke ontwikkeling en zingeving zo’n vrouwending? Mannen: volgend jaar allemaal naar de Onkruidbeurs!

Omdat ik eigenlijk grieperig was die dag, ben ik niet mee uit eten geweest met m’n collega’s. Toen ik thuis was, was ik heel blij dat ik gestrekt op de bank kon liggen, maar ik heb het etentje wel gemist. Even je indrukken delen was wel prettig geweest, maar ja nu heb ik er een week over gedaan om ze te verwerken. Het was weer een bijzondere ervaring en ik heb ervan genoten!